2019 / West to East - A Journey of Pure Painting / ALMA Gallery (Solo show)



Γιώργος Καζάζης - Τα νέα έργα



Ο Γ.Καζάζης ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας το 1983. Η πτυχιακή του εργασία είναι η εναρκτήρια στιγμή της καλλιτεχνικής του πορείας. Οι πρώτοι του μεγάλης διάστασης πίνακες έχουν έντονα κυριαρχικά σχήματα, άφθονη ύλη και είναι πλούσιοι σε υφές και σε χρώματα. Ήδη από το 1985 ο καλλιτέχνης θα εισάγει στην έρευνα του τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τις φωτομηχανικές αναπαραγωγές της εικόνας και θα προχωρήσει στις επί μέρους αναλύσεις του προβλήματος του ζωγραφικού χώρου. Με σύγχρονες αναφορές αποφεύγοντας το στυλιζάρισμα και την μανιέρα θα ολοκληρώσει διαδοχικά σειρές έργων διαφορετικές μεταξύ τους. Με γνώμονα την έρευνα και τις δυνατότητες έκφρασης του καλλιτεχνικού του λόγου στο εκάστοτε τώρα.


Σήμερα μας παρουσιάζει τη νέα σειρά έργων του με τίτλο «Από την δύση στην Ανατολή» και υπότιτλο «Ένα ταξίδι στην αγνή ζωγραφική». Τα έργα ζωγραφίστηκαν από το 2017 μέχρι το 2019. Πρόκειται για έργα φτιαγμένα με χρώματα λαδιού σε καμβά, αλλά και έργα με μολύβι ή μελάνι σε χαρτί.


Συχνά ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει από την δύση του ήλιου μέχρι τα ξημερώματα. Όμως βλέποντας από κοντά τον καλλιτέχνη μέσα στο εργαστήριο του και παρατηρώντας τις συνθήκες παραγωγής του έργου του, ο τίτλος αποκτά επιπλέον νοήματα. Η ζωγραφική για τον Γ. Καζάζη είναι καθημερινή και διαρκής ασχολία. Ζωγραφίζει μαζί με την οικογενειακή και την προσωπική του ζωή. Στην περίπτωση του, ζωή και τέχνη μοιράζονται το ίδιο τραπέζι και την ίδια καρέκλα. Το έργο του είναι συγχρόνως αποτέλεσμα και διαδικασία που δύει και ανατέλλει ισόποσα, καταγωγικά, φιλοερευνητικά, διαρκώς.

Στην νέα σειρά έργων παρουσιάζει κυρίως τετράγωνους και παραλληλόγραμμους πίνακες.
Στα τετράγωνα έργα συνθέτει τον ζωγραφικό του χώρο με μεγάλες κηλίδες συνήθως συμπαγείς και διακριτές στην σχέση τους με το φόντο του πίνακα. Συχνά όμως το φόντο εμφανίζεται ανάμεσα σε κάθετα ή αιχμηρά σχήματα δημιουργώντας κενά, χωρικές εντάσεις και ταυτίσεις επιπέδων. Όλες οι σχέσεις στον πίνακα είναι εξαντλητικά επεξεργασμένες δίνοντας ένα προσωπικό τελικό αποτέλεσμα στην επιφάνεια που άλλοτε μοιάζει λεία και ήρεμη και άλλοτε πυκνή και βαριά. Διαφορετικές υφές, όλες σχολαστικά δουλεμένες, δημιουργούν πλούτο συναισθημάτων είτε είναι λεπτομέρειες είτε μεγαλύτερα σύνολα.

Τα έργα έχουν σημεία θέασης από κοντά ή από μακριά.
Τα παραλληλόγραμμα έργα μοιάζουν περισσότερο σαν συνθέσεις διαφορετικών χώρων. Λιγότερο εμφανείς οι μεγάλες κηλίδες αλλά με έντονη παρουσία τα διαδοχικά κενά και τα κοραλλιογενή αναπτύγματα μικρότερων ρυθμικών στοιχείων θυμίζουν ζεστή πυκνή ύλη που μετακινείται αργά και προσδιορίζεται μέσα σε συγκρούσεις και αποδοχές. Είναι εξαντλητικά επεξεργασμένα τα επιμέρους στοιχεία και σε αυτούς τους πίνακες και δημιουργούν εντάσεις άλλοτε φυγόκεντρες και άλλοτε κεντρομόλες, μιας και πρόκειται για καμπυλοειδή ή σχήματα παράγωγα της καμπύλης.


Το πλούσιο χρωματικό ύφος επιτείνει την ένταση αλλά και την συνεργασία των διαφορετικών επιπέδων μέσα στο ζωγραφικό χώρο. Σύνθετη, εξαιρετικά περίπλοκη δομή, πρόκειται για πείραμα στα όρια της συγκρότησης της ζωγραφισμένης επιφάνειας.
Όλα τα νέα έργα προέρχονται από μια εξαιρετικά απαιτητική μετασημειωτική διεργασία και συγκροτούν την επιφάνεια τους, δηλαδή τον λόγο τους εκεί που το ένα στοιχείο τους αγγίζει το άλλο οριακά.

Τα μικρότερης διάστασης έργα είναι επίσης εξαιρετικά σύνθετα στα νοήματα τους. Με μεγάλη χρωματική μαεστρία και με κατανοημένες τις αναλυτικές και συνθετικές κατακτήσεις του, ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει ποιότητες συναισθημάτων, βάθους και πεδίων.

Στα έργα με μολύβι ή μελάνι σε χαρτί βλέπουμε περισσότερο αναπαραστατικές πρακτικές με αξιοσημείωτο και πυκνό αποτέλεσμα. Σαν να μας φανερώνει τα μυστικά του ή σαν να φτιάχνει αινίγματα με όσα μας έχει αποκαλύψει.

Ταξίδι στην αγνή ζωγραφική λοιπόν. Η προβολή και η αποτύπωση στην επιφάνεια του εσωτερικού άρα μοναδικού περιεχομένου, εκείνης της συγκεκριμένης ανεπανάληπτης στιγμής.

Ο Γ.Καζάζης ξέρει να χρησιμοποιεί τον χρόνο. Αφήνει τον εαυτό του να περιπλανηθεί .Είναι μεθοδικός και εργάζεται εντατικά, χαμηλόφωνα και με σύστημα.
Αλλά κυρίως παίζει. Παίζει με τις βεβαιότητες και τις αμφιθυμίες του. Παίζει με τον ορίζοντα με την ρευστότητα και με το ευμετάβλητο. Παίζει με τα χρώματα με τις υφές με τις σημασίες και ορίζει τοποθεσίες και επικράτειες.
Για να ‘χει δουλειά η μοίρα, βραδιάζει, ξημερώνει.

Ηλίας Παπαηλιάκης, Ζωγράφος

George Kazazis - New works



G.Kazazis completed his studies at the Athens School of Fine Arts in 1983.The work of his diploma presentation was the starting point of his artistic journey.
His first big size paintings have intense dominant forms,abundant material and are rich in textures and colors.
In 1985,the artist had already introduced the use of computers and photomechanical reproduction of image in his research and had progressed in the analysis of all parts regarding the question of the painting space.
Having contemporary references,avoiding stylization and mannerism,he successively completed series of different works based on research and the possibilities of expression of his artistic style at every given moment.


Nowadays he presents his new series of works under the title "West to East" and the subtitle "A journey into pure painting".
The works are painted from 2017 to 2019.These works are made with oil colors on canvas,but also pencil or ink on paper.

The artist often paints from sunset to sunrise.But watching the artist closely in his studio and observing the conditions under which his work is being created,the title gets additional meanings.For G.Kazazis painting is intertwined with his family and personal life.In his case,life and art share the same table and the same chair.His work is result and process at the same time,declining and rising in equal parts, coming from his origins,research -loving,relentless.


In his new series of works,he mostly presents square and rectangular paintings.In the square-shaped pieces,he composes his painting space with large forms of color which are usually compact and distinct from the painting's background.Yet the background often appears through vertical or sharp shapes,creating gaps,tensions of space and identification of levels.All correlations in the painting are exhaustively processed,giving a personal final result to the surface,which sometimes seems smooth and calm and sometimes dense and heavy.

Dissimilar textures,all worked meticulously,create a wealth of feelings, both as details and as a whole.
The works have close and distant points of view.The rectangular ones look mostly like compositions of different spaces.The large colored patches are less visible,but the presence of the successive gaps is intense and the coral-like spreads of smaller rhythmic elements resemble warm, dense matter, moving slowly and being defined through conflicts and acceptance.The partial elements are exhaustively processed in these paintings too,creating tensions,sometimes centrifugal and sometimes centripetal,since these shapes are curves themselves or products of curves.

The rich chromatic style increases the intensity but also the synergy of different levels in the painting space.The structure is complex,exceptionally intricate,an experiment at the limits of the formation of the painted surface.
All the new works originate from an extremely demanding post-semiotic process and constitute their surface,meaning their word,where each element barely touches the other.


Smaller size works are also extremely complex in their meanings.With tremendous dexterity in the use of color and a deep understanding of his achievements in analysis and composition,the artist paints shades of feelings,depths and fields.

In the pencil or ink drawings he uses a more representative technique,the result being remarkable and dense.It seems like he reveals his secrets to us,or he makes riddles of what he has already disclosed. So,it is a journey into pure painting.

It is the projection and imprint of the inner context on surface,of that specific unrepeatable moment.

G.Kazazis knows how to use time.He lets himself wander.Methodical,he works intensively,quietly and systematically.
But he mainly plays.He plays with his certainties and his ambivalences.He plays with the horizon,with fluidity and volatility.He plays with colors,textures,meanings,he defines locations and territories.
Sunrise to sunset,destiny is working.

Ilias Papailiakis,Painter

2019 / Statement


Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να μην εμπλακώ σε κοινοτοπίες γράφοντας απευθείας για μένα από εμένα και, επειδή πολλά άλλαξαν μέσα στα χρόνια που πέρασαν, επέλεξα να επικαιροποιήσω κάποιες σκέψεις με αφορμή την ζωγραφική μου:

Παλαιότερα διασκέδαζα με το γεγονός και αναρωτιόμουν, τι γίνεται όταν το γοητευτικό περιτύλιγμα αντιπαρατίθεται δίπλα στο περιεχόμενο; Το περίβλημα γίνεται κυρίαρχο και το περιεχόμενο γίνεται διακοσμητικό, γιατί ο φόβος της εικόνας του εαυτού μας μας οδηγεί σε ανοίκειες καταστάσεις.
Προσπαθούσα να απομυθοποιήσω, να απενοχοποιήσω, να απαλλάξω από συναισθήματα τα γεγονότα. Άρα, σκεφτόμουν, ότι το έργο πρέπει να απο-συναισθηματοποιηθεί από τον κοινό πόνο και ταυτόχρονα, να υπερτονιστεί και υπέρ-συναισθηματοποιηθει από την άποψη του καλλιτέχνη.

Αργότερα συνειδητοποίησα ότι το συναίσθημα δεν είναι πλέον υποκειμενικό, αλλά αντικειμενικό, υπαρκτό, πραγματικό, ρεαλιστικό και τόσο αληθινά απτό, που έχει σκιά, υφή, ύλη, μορφή και υπόσταση. Έτσι τα στοιχεία στην ζωγραφική μου, είναι τόσο ανεικονικά αλλά ταυτόχρονα και τόσο αληθοφανή μέσα στην ανεικονικότητά τους, που αποτελούν πλέον δομικά στοιχεία ενός πραγματικού κόσμου.

Δεν αναπαριστώ ούτε περιγράφω εικόνες. Δημιουργώ εικόνες.
Δεν περιγράφω τις καταστάσεις, αλλά κάνω έργο με αφορμή αυτές, αυτοπροσδιορίζοντας την πραγματικότητά μου δίνοντάς της αντικειμενική διάσταση, ζωγραφίζοντας αυτό που βλέπω και όχι αυτό που νιώθω.
Ως Καλλιτέχνης, δημιουργώ την αρχή μιας προσωπικής βιωματικής προσπάθειας, για ο,τι νέο. Η θέαση στο πλαίσιο του Θεσμού, είναι η ευκαιρία για την εναπόθεση του νέου, στους κόλπους του κοινού πολιτισμού. Η μεταξύ τους διαδρομή, είναι η απενοχοποιημένη προσπάθεια μετάβασης από την μία κατάσταση στην άλλη, απηλλαγμένη από την όποια κοινή συναισθηματική φόρτιση. Ο Καλλιτέχνης ορμά από το οικείο στο δημόσιο, υπερτονίζοντας την άποψή του, κάνοντας έργο όχι το γεγονός, αλλά την αμφιταλάντευση μεταξύ των ενοχών του και του προσωπικού του ευδαιμονισμού, στοχεύοντας στην κάθαρση όλων.

Κάποιοι από εσάς, που καταφέρατε να έρθετε στην έκθεση, ακούσατε πρόσωπα να κραυγάζουν και μυρίσατε εσταυρωμένους να γλυκοπεθαίνουν μέσα σε πολύχρωμα λουλούδια. Άλλοι βουτήξατε σε λίμνες με γαλαζοκέντητα φορέματα, σε αχανείς εκτάσεις με αγκάθινα ηλιοβασιλέματα. Μερικοί παρατηρήσατε γυναίκες και άντρες να βασανίζουν αλλήλους, την στιγμή που τα πουλιά φωλιάζουν μέσα σε σωριασμένα δυστυχήματα. Αρκετοί τυφλωθήκατε από τον ανθό που αντανακλά στο νερό, και είδατε ξύλινα κτίρια σε δάση, να πολιορκούνται από φόβους και ημιδιάφανες πτήσεις.
Ίσως οι περισσότεροι από εσάς δεν είδατε τίποτα από τα παραπάνω, ή παρατηρήσατε πολλά περισσότερα.
Το ζήτημα δεν είναι αυτό, αλλά αν νιώσατε όλα αυτά, που τόσα χρόνια τώρα, με συντροφεύουν στα ταξίδια μου από την Ανατολή στην Δύση και από την Δύση στην Ανατολή.

Γιώργος Καζάζης, εικαστικός, καθηγητής ΑΣΚΤ

GEORGE KAZAZIS / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΖΑΖΗΣ / COPYRIGHT 1984-2020 / LAST UPDATE DEC 2019